Ο Χορός

Ο Χορός είναι μια μορφή τέχνης που αποτελείται από σκόπιμα επιλεγμένες ακολουθίες ανθρώπινης κίνησης. Η κίνηση αυτή έχει αισθητική και συμβολική αξία και αναγνωρίζεται ως χορός από ερμηνευτές και παρατηρητές μέσα σε μια συγκεκριμένη κουλτούρα. Ο χορός μπορεί να κατηγοριοποιηθεί και να περιγραφεί με τη χορογραφία, το ρεπερτόριό του των κινήσεων ή με την ιστορική περίοδο ή τον τόπο καταγωγής του.

 Θεατρικός Χορός


Ο θεατρικός χορός, προορίζεται πρωτίστως ως θέαμα, συνήθως μια παράσταση σε σκηνή από χορευτές. Συχνά λέει μια ιστορία, ίσως με τη χρήση μίμης, κοστουμιού και σκηνικού, αλλιώς μπορεί απλώς να ερμηνεύσει τη μουσική συνοδεία. Παραδείγματα είναι το δυτικό μπαλέτο και ο σύγχρονος χορός, ο κλασικός ινδικός χορός και τα κινέζικα και ιαπωνικά τραγούδια και χορευτικά. Οι περισσότερες κλασσικές μορφές επικεντρώνονται στον χορό μόνο, αλλά ο χορός performance μπορεί να εμφανιστεί και στην όπερα και σε άλλες μορφές μουσικού θεάτρου. Ένας σόλο χορός μπορεί να γίνει μόνο για την ικανοποίηση του χορευτή. Οι συμμετέχοντες χορευτές συχνά χρησιμοποιούν όλοι τα ίδια βήματα, αλλά, για παράδειγμα, στην ηλεκτρονική χορευτική μουσική, τα τεράστια πλήθη μπορούν να συμμετάσχουν σε ελεύθερο χορό, ασυντόνιστο με τους γύρω τους. Από την άλλη πλευρά, ορισμένοι πολιτισμοί θεσπίζουν αυστηρούς κανόνες όσον αφορά τους συγκεκριμένους χορούς στους οποίους μπορούν, για παράδειγμα, να συμμετάσχουν ή να συμμετάσχουν, για παράδειγμα, οι άνδρες, οι γυναίκες και τα παιδιά.

 Μουσική και Χορός

Ο χορός γενικά, αν και όχι αποκλειστικά, εκτελείται με τη συνοδεία της μουσικής. Μερικοί χοροί μπορεί να παρέχουν το δικό τους ακουστικό συνοδευτικό αντί για μουσική. Πολλές πρώιμες μορφές μουσικής και χορού δημιουργήθηκαν μεταξύ τους και εκτελούνται συχνά μαζί. Αξιοσημείωτα παραδείγματα παραδοσιακών χορευτικών / μουσικών συζεύξεων περιλαμβάνουν τη χοάνη, το βαλς, το τανγκό, τη ντίσκο και τη σάλσα. Ορισμένα μουσικά είδη έχουν μια παράλληλη μορφή χορού, όπως η μπαρόκ μουσική και ο μπαρόκ χορός. Άλλες ποικιλίες χορού και μουσικής μπορεί να μοιράζονται την ονοματολογία αλλά να αναπτύσσονται ξεχωριστά, όπως η κλασική μουσική και το κλασσικό μπαλέτο.